MEINING: Lokallagsleiar i Raudt Midt-Telemark, Ruben F.S.S.N. Forbergskog
MEINING: Lokallagsleiar i Raudt Midt-Telemark, Ruben F.S.S.N. Forbergskog FOTO: Silje Sæterli Høyendahl

– Ja til fleire rimelege bustadar, nei til fleire hytter

Midt-Telemark er ein kommune i vekst. Kvifor kan ikkje fokuset da vere veksten av fastbuande, og ikkje å bøye seg for dei aller rikaste?

Midt-Telemark er ein kommune med endelause moglegheiter. Me har alt frå eit myldrande næringsliv, til eit mangfaldig kulturliv. Det er derimot overraskande få av bustadane som passar til unge, einslege eller vanskelegstilte. Slik bustadmarknaden i Midt-Telemark er i dag, må du allereie vere godt etablert for å ha råd til å finne ein bustad. Når hyttebygging da blir prioritert, kan ein jo byrje å lure.

Kommunen tener ikkje på sesongbebuarane, det er dei fastbuande som gir utteljing i kommunekassa. Når situasjonen i fleire kommunar i vår region er slik den er i dag, med mange som nærmar seg ROBEK-tal, burde hovudprioriteten vere å satse på tilboda til dei fastbuande, og gjere kommunen attraktiv og tilgjengeleg å bu i for folk i alle grupper.

Det er ikkje vanlege folk som har råd til hytte på Lifjell med ein kvadratmeterpris på gjennomsnittlege 44.000 kroner, mot eit landsgjennomsnitt på 33.000 kroner. Og ein gjennomsnittleg totalpris på 3,6 millionar mot eit landsgjennomsnitt på 2,7 millionar, basert på utrekning av dei sekundærbustadene som ligg ute i Midt-Telemark no.

Hytteutbygging i den grad Lifjell-planen foreslår øydelegg i tillegg mykje natur- og friluftsareal. Minst 400 planlagde hytter legg beslag på nokre tusen kvadratmeter natur.

For berre tre år sidan, i 2021, var det ein sak oppe i NRK frå Trysil, kor “Hyttemillionene ruller gjennom kommunen, men det synes ikke på innbyggernes lønnskonto”, eit knapt år etter at Telemarksforskning skreiv at det kunne vere positive utslag på hytteutbygging i hyttekommunane. Arbeidsplassane som blir skapt ved hyttebygging er ikkje i byggefasen, men primært i tenesteyting som brøyting og vaktmeistertenester.

Dersom me som kommunar skal klare å oppretthalde grøn utvikling, må me prioritere fastbuande og gi moglegheiter til unge som ynskjer å etablere seg. Det kan for eksempel gjerast ved at kommunen tar ansvar for utbygging av rimelege og klimavenlege bustader, slik som mikrohusa som er sett opp på Folkestad som studentbustader.

Mikrohus av denne typen er klimavenlege, samstundes som dei er optimale som førstegongsbustad. Men dei eignar seg også godt for einslege og vanskelegstilte som kanskje berre treng ein god og liten bustad for å kunne etablere eller reetablere seg.

Me må setje sosiale utfordringar først, før me prioriterer å bruke naturressursane til luksusforbruk som sekundærbustadar. Kommunen kan også søkje lån eller tilskot til slike bustadsprosjekt kor spesielt vanskelegstilte er i fokus.

Å legge til rette for fleire fastbuande bør vere ein større prioritet enn å bli den nye hyttekommunen i Telemark. Det er ikkje hyttefolket som sørger for lokal utvikling, næringsliv og grøne løysingar, det er det dei fastbuande som gjer.